Merdümgirizlik ve Asosyallik

   
            İnsan içtimai bir varlıktır, birçok yönüyle sosyaldir. Daha doğrusu sosyal olmak paylaşmak ister.
       
           Fakat hayat onu eski tabirle merdümgiriz veya asosyal yapar. Hayattan kastım insandır, insandan kastım en yakınlarındır.
         
           Fıtratın paylaşmak arzusu ile meşbû iken iç sesin tecrübelerini sana hatırlatır, seni tahayyürde bırakır.
     
          Sen sana ait olan, sence cevahiri değerini kadr ü kıymetini bilir diyerek ona verir paylaşırsın o da onu yok pahasına bit pazarına düşürür, pay-i mâl eder.

       
           Nedenini sorarsın ya inkâr eder yada "bunda ne var ki" der.
Tepki verirsin "abartma" der, sonra senin öfkeli asabi karaktere sahip olduğunu söyler. Bunda kendi payını hiç düşünmez. Acaba durur dururken mi asabi merdümgiriz olunur?

       Hâl-i âlem böyle, çare-i necat nedir? Bize bir teselli lazım geliyor diyorsun...

        Şimdi biz kadere iman etmiş insanlar olarak, Cenab-ı hâkkın her iş ve oluşunda bir yükseliş terakki amaçladığını bildiğimiz için, bu imtihanla bizden bir kemâlat sudûr ettireceğini de biliyoruz.
İnsan da acûliyet var acelecidir, sonucuda merak ediyoruz.
     
         Yine biliyoruz ki Müdebbir-i hakiki olan Allahin eğitim metodu Milli Eğitimin metodu gibi teorik degildir.Direk seni vukuâtın içine atarak eğitir, öğretir ve terbiye eder.

                       
                                                          Mihrakî

                   

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ahlak ve iman zırhı giyme çabasının diğer adı; Cemaat Mensupluğu

Ramazan ve Sıyamı (Orucu)

Lüks Hayatın değil, Bereketin Zengini ol...