Aziz Misafir

26 cemaziyelahir 1435 / cumartesi                                                     İnsan yapı itibariyle bütün kainatın ayrı ayrı her kademesine yetip artacak bir muhabbet kabiliyeti, bünyesinde mahfuzdur (gizlidir). Hatta bunu kullanma isteği, yani sevme ihtiyacı yemek içmek gibi bir zaruretten çokta farklı değildir. Hele ki insanın ferdi olarak hayatını idame ettirememesi, toplu halde hayat sürdürmeye ihtiyaç duyması, muhabbet duyma sevme hissiyatını kullanmasına resmen cebreder, zorlar. İnsanın hal ve vaziyeti bu iken, hayat-ı ictimaiyyenin hali de malumdur. Artık asrımız Avrupa seyyahlarının Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye tebasına dair kaleme aldıkları eserlerden çok uzakta. Bu eserlerde insanımızın nezaketini dürüstlüklerini öyle bir tasvir ediyor ki akıl ve hayal idrakinden aciz kalıyor. Artık asrımız Anadolu insanı, Baki, Şeyh Galip, Nedim ,T...

                                                                                                                                                                                                                                                                                             ...

13 cemaziyelahir 1435 / Pazar                                       Asırların en sahtesinde yaşıyoruz. Bu sahtelik hayatı boğarcasına sarmış, bir an bile gerçek nefes almasına mani olurcasına kavramış. İnsanın tüketttiği ve alakadar olduğu herşeyde mutlak bir sahtelikle karşılaşıyoruz. Sahte ve hormonlu gıdalarla beslenen insan da gayet tabi her halinde sahte bir vaziyette, sahte gülüş, sahte bakış, enva-i çeşit riyakarlık cümbüşü ... Tüketim günü geçmiş tavuk etine çamasır suyu içinde bekletilerek tazeymiş görüntüsü verilmesi. Tavuk etine kırmızı boya sürerek ona kırmızı kıyma görünümü verilmesi gibi sahteliklere girmek istemiyorum. Çünkü bunlar aşikare görünen sahte ve riyakarlıklardır. Bir de bizim sıradan hale gelmiş aslı gibi olmayıp farklı bir surette gösterdiklerimiz var.  Hem bu sahtelik hayatın büyük bir bölümünü kuşatmıştır ki bunun bizler farkında bile değiliz.  ...

                                                                                                                        8 cemaziyelahir 1435 / salı                           Eski dönem insanlarına baktığımızda günümüz insanlarına göre daha mutlu olmalarının sebebinin ihtiyaçlar...

                          Bazen haddinden fazla huzur açlığı duyduğum olur. Arada gelen huzur lokmalarıyla iktifa etmek zorunda kalırım. Bu kadarcık huzur ile nasıl def-i cû (açlık def eldilmesi)  edilir? Dediğim zamanlar olduğunda bu sıkıntının sevki ile, beni yeni huzur kaynağı bulmaya yönler. Ne acayiptir ki, yerden gökten huzur, huşu, lezaiz (lezzet) yağdırırken, kâh olur damlasına muhtaç eder. Hele bir yıl önce nice buhran ile hemhâl olmuş eleme gark olmuşken, öyle bir teselli halk eyledi ki tadını damakta bıraktı. Acaba emr-i hak (ölüm gelecek) vaki olacakta son demler içinde miyim? Şüphesiyle mesrur etti, öyle şaşırttı ki bu kadar da olmaz dedirtti. Ben bu tatlı bahar rüzgarının bitmeyeceği hulyasıyla daha neler ümit ederken , rüya sonrası yavaş yavaş uyanan vücut gibi ağır ağır beni terk eyledi. Şimdi ise ...

                    Gece ne kadar siyah şalını örtse de düşünce dünyasını bir türlü örtmeyi beceremiyor. Aksine insan gece vakti sair vakitlere kıyasla daha derin düşüncelere dalıyor. Muhayyilemiz yani düşünce ve hayal dünyamız ekseriyetle istikbale uzanıp gelecek endişesini arttırsa da maziye de uğrayıp, eski uğrak mekanlarına hayalen dahi tekrar uğruyor ve fevkalade bir özlem ardından hüzün duymaya başlıyoruz. Ne gariptir sürekli eskiyi methedip ne güzel günlerdi deyip maziye haddinden fazla iltifat ediyorum. Eğer elimizde şuan imkan olup ta hasret duyduğum o ana gitsek kim bilir hangi dert ile cebelleşiyor olurdum. Bunun da nedeni bir iki madde ile anlatılabilir fakat ben bu meseleye girmek istemiyor başka bir vakte talik etmek istiyorum. Hayatın zaman noktasındaki gidişatı yirmi yaşına kadar gayet yavaş veyahut ta normal bir seyirde ilerlerken, bu yirmiden sonraya...