Aziz Misafir

                       Hayli zaman önce özel bir kanal'ın "İyi insan olduğunuzu düşünüyor musunuz?" röportajına denk geldim. En az yirmi kişiye bu sual yöneltildi ve hepsi de aynı cevabı verdi. Şuan bende kendime sordum içimden bir ses onların verdiği cevabı veriyor; "Gayet tabî iyisin".😊         Madem hepimiz iyiyiz, Dünya da neden türlü cinayetlerle kan gövdeyi götürmekte, hâk ihlallerinin haddi hesabı olmamakta, bizde ise babana bile güvenme sözü neden dârb-ı mesel gibi dillerde şöhretşiâr olmaktadır?        Benim nâçizane çıkardığım sonuç şudur; Nefis kâfirdir kendini Bediüzzâman'ın tâbiriyle avukat gibi savunur.                   Gayr-i ahlakî bir iş yaptığında vicdanından aldığı azarı tekdiri nefîs duyuğu anda, hemen geliyor ve senin bazı insanî ve ahlâka mutâbık olan güzel işlerini aklına getiriyor, vicdanını susturuyor. ...

        Sâfâyı şevkîdir didârı dildâra vurur aksi         Hüsün kaysındır amma vechî leylâdan zuhûr eyler.         Bazı sözler vardır ki Bediüzzaman Said Nursi'nin tâbiriyle altın ile yazılsa liyakati vardır kabilindendir. Esrar dedemizin bu beyiti de aynı kıymet ölçüsüne hâizdir. Çünkü, Esrar dedemiz malum beyiti ile ezber bozuyor.                   Biz beni âdem, her zaman güzel olana meftunuzdur onu takdir eder onu sena ederiz. Fakat sürekli ihmal edilip hatta tenkid edilen eleştirilen ve Esrar dedeye göre övgüyü hakeden, güzellikten ziyade o güzelliği görebilendir.        Beyitte ifade edildiği gibi, içindeki şevk sana muhatabından yansır. Güzellik Kaysta yani mecnundadır bakan gözdedir o güzelliği görebilmektedir. Fakat bu güzellik Leyla'nın yüzünden zuhûr eder.             Güzelliğin Kemâlâtin Kaysta o...

                İnsan içtimai bir varlıktır, birçok yönüyle sosyaldir. Daha doğrusu sosyal olmak paylaşmak ister.                    Fakat hayat onu eski tabirle merdümgiriz veya asosyal yapar. Hayattan kastım insandır, insandan kastım en yakınlarındır.                      Fıtratın paylaşmak arzusu ile meşbû iken iç sesin tecrübelerini sana hatırlatır, seni tahayyürde bırakır.                 Sen sana ait olan, sence cevahiri değerini kadr ü kıymetini bilir diyerek ona verir paylaşırsın o da onu yok pahasına bit pazarına düşürür, pay-i mâl eder.                    Nedenini sorarsın ya inkâr eder yada "bunda ne var ki" der. Tepki verirsin "abartma" der, sonra senin öfkeli asabi karaktere sahip olduğunu söyler. Bunda kendi payını hiç düşü...

                  Bir zaman bahar mevsiminden şikayet etmişiz, şimdi güz mevsimindeyiz ve güzün hüznünden de şikayetçiyiz.                      Bu hazin güzün, kışın bürûdetine tebdiliyle hislerde tabîat gibi kısmi olarak donacak tüm rezâil kâinat üzerini örten kar gibi örtünecek.Geceler uzun gündüzler kısalacak.                            Artık baharın menfî heyecanı, istekleri bahara ve yaza kıyasla belli ölçüde bitmiştir. Nasıl ki, iftar saatini bekleyen bir oruçlunun karnının açlığına mukabil diğer hisleri ve hevesleri toktur.                            Öyle de kışın bürûdeti güneşin yokluğuna mukabil, menfi his ve zaafları doyurmuştur ve def-i cû edilmeyen arzular kısmi olarak toktur, kış uykusundadır.     ...

                Hunlar, Asya bozkırlarından Avrupa içlerine kadar ilerlemiş bir devlettir.Öyle ki, Atilla Avrupada "Tanrının kırbaçı" olarak anılmış, Romaya girmiş ve Papaya diz çöktürmüştür.        Osmanlı da hemen hemen aynı muvaffakiyeti göstermiş ll.Mehmet İstanbula, l.Selim Mısıra Kanuni Viyanaya uzanmış. Fakat bu ikisi arasında çok büyük fark vardır.    Bu fark ise, " NİYET " farkıdır.            Atilla Romaya hükümranlık yani en büyük benim davasıyla girmişken, Fatih ise İstanbula; "İmtisal-i cahidü fillah oluptur niyyetim Din-i islamın mücerred gayretidir gayretim" demiş ve gayesinin Allah davası olduğunu bu beytiyle ifade etmiştir.       Görüldüğü üzre niyet bakırı altın, altını ise bakır ediyor. İcraat aynı olsa dahi niyet birini gayet kıymetli, diğerini mana itibariyle değersiz kılabiliyor.      Geçenlerde muhalefet lideri Fil...

                                                                  Kıyamda duran Çam ağaçlarının olduğu bir mevki görürseniz, mutlaka kozalaklara da denk geleceksiniz. Kainatın hiç bir envaında ego olmadığı gibi kozalaklarda da enaniyet yoktur, yani egosuzdurlar.                 Balık pulu gibi sırt sırta verdikleri yaprakları, birbirine rakibane bir tavır almaz. Yapraklar dıştan neme maruz kalırsa kapanır, sıcak havada ise açılırlar. Birbirine fuzûli muhalefet etmezler ve bilirler ki, aralarındaki anarşi tedhiş onların sonu olur.                                       Tek gayeleri ise, bağrında sakladığı tohumu havadaki kükürt tozuyla bir araya getirmek ve o tohumu izn-i ilahi ile kı...