Kozalak

                               
                       

          Kıyamda duran Çam ağaçlarının olduğu bir mevki görürseniz, mutlaka kozalaklara da denk geleceksiniz. Kainatın hiç bir envaında ego olmadığı gibi kozalaklarda da enaniyet yoktur, yani egosuzdurlar.
     
          Balık pulu gibi sırt sırta verdikleri yaprakları, birbirine rakibane bir tavır almaz. Yapraklar dıştan neme maruz kalırsa kapanır, sıcak havada ise açılırlar. Birbirine fuzûli muhalefet etmezler ve bilirler ki, aralarındaki anarşi tedhiş onların sonu olur.          
         
       
          Tek gayeleri ise, bağrında sakladığı tohumu havadaki kükürt tozuyla bir araya getirmek ve o tohumu izn-i ilahi ile kıyamda el bağlayan çam ağaçlarından biri haline getirmektir.Bu başarının menbaı, egosuz hareket edip maksada doğru ortak hareket etmektir.
       
          Toplumumuz enaniyetinden arınmayı tek gayesi bilmeye çok ihtiyacı vardır.
Bizim kültürümüz kozalaktaki gibi eneye mukabil hüve diyen bir kültürdür, yani ben değil biz diyen bir kültür...
     
           Rene Descartes'in meşhur "Düşünüyorum öyleyse varım" sözünün bizdeki karşılığı düşünüyorum öyleyse varsın olur ve olmalıdır. Aksi halde kozalak kadar muvaffakiyet elde edemeyiz.


                                                            Mihrâki

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ahlak ve iman zırhı giyme çabasının diğer adı; Cemaat Mensupluğu

Ramazan ve Sıyamı (Orucu)

Lüks Hayatın değil, Bereketin Zengini ol...