Bahardan mıdır bilmem hissiyatlarımın sürekli değişim halinde olduğunu görüyorum. Bir anda gayet öfkeli bir vaziyet içinde iken bir anda gayet halim selim ve manevi hissiyatlar dostluğunda kendimi buluyorum. Bazen bu koca dünya şu odamdan daha dar olup beni boğarken ,bazen odam dünyadan daha geniş bir vaziyet alıp yıllar öncesinden hatta sonrasından sanki müjde verir bir hale gelebiliyor.
Gerek dostlarla muhabbette ve gerekse alem-i sanal sohbetinde baharda vedud isminin haram manada sair zamanlara kıyasla daha sık tecelli ettiği yönünde şikayetler duyuyorum. Zihnimin yorgunluğundan ve yoğunluğundan mıdır bilmem bu teşvik-i his bende pek olmuyor. Dolayısıyla çare-i yegane şudur demem zor. Fakat şunu biliyorum ki , bir insan sadece sevgi ve aşk manasında değil hangi sevgi olursa olsun. Bu insan benim en iyi anlaştığım en sevdiğim insandır dese bile ,şu huyları olmasa daha iyi olur diyecektir. Buradan su anlaşılmaktadır ki kimse sana tam manasıyla küfüv ve denk değil. Günümüz gençlerinde görmüyor muyuz ?. İlk bir hafta sözüm ona sıkı fıkı olan empati duygusuyla hareket eden sevgililerin sonra ki haftada fındık kabuğunu doldurmayan basit meseleler yüzünden binlerce mesaj atıp sonra binler nefrin bir halde ayrılıyorlar. Fuzuliyane bir şekilde o güzel hissiyatı bad-ı heva boş yere harcıyorlar. Her hissin her duygunun da bir sonu vardır. İdareli ve yerinde kullanmak gerekir.
Baharın haram olan hissiyatın tahriki hengamında bu mazarratlar akla getirilirse belki bu âsi hissiyat geri adım atar. Dualarınızı bekleyen kardeşiniz
Mihraki
Yorumlar
Yorum Gönder